នា​ពេល​រសៀល​ចូល​ព្រលប់​មួយ មាន​ប្តី​ប្រពន្ធ​ពីរ​នាក់​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ។ ប្តី​នៅ​មិន​សុខ​ក្នុង​ខ្លួន​សុខ​ចេះ​តែ​ម៉េច​មិន​ដឹង​ក្នុង​ខ្លួន។ ប្តី​ក៏​និយា​យ​ទៅ​កាន់​ប្រពន្ធ​ថា៖ «អូន​អា៎ បង​ដូច​ម៉េច​ក្នុង​ខ្លួន​មិន​ដឹង​ទេ…អូន​អាច…» ។ ប្រពន្ធ​ចាំ​មិន​ទាន់​បាន​ឲ្យ​ប្តី​និយាយ​ចប់​ផង​ក៏​តប​ថា៖ «ចឹង​ចូល​ក្នុង​បន្ទប់​….» ។ ប្តី​ក៏​ទាញ​ដៃ​ប្រពន្ធ​ចូល​បន្ទប់​យ៉ាង​ប្រញាប់​តែ​ម្តង។

១​ភ្លែត​ក្រោយ​មក​ស្រាប់​តែ​ឮ​សូរ​សំឡេង​ស្រែក​យ៉ាង​ខ្លាំង​ចេញ​ពី​ក្នុង​បន្ទប់​មក៖

«អូយ​ឈឺ​ណាស់!»

«​បន្ធូរ​អារម្មណ៍​បន្តិច​ទៅ...ហ៎! មួយ​ៗ​ណា..»

«ម្តង​ទៀត​ចឹង ថ្នមៗ​ណា...»

«កំពុង​តែ​ថ្នម​ហើយ​តើ ស្រែក​យំ​អី​ទេ បើ​មិន​ដាក់​ខ្លាំង​ៗ​ចឹង​អង្កាល​ហើយ​ទៅ ម៉េច​បាន​ស្រួល​ទៅ?!»

«អូ​អូយ...​ឈឺ​ណាស់​នេះ...»

«​មិន​មែន​លើកទី​១​ផង​នៅ​តែ​ចឹង​ទៅ ទ្រាំ​តិច​ទៅ​ហើយ​ឡូវ​ហើយ!!»

«អឺម....អាស..ហឺយ...ហើយ...បាន​ហើយ​ឈប់​ហើយ លេង​ខ្លាំងៗ​ចឹង​ចេញ​ឈាម​ហើយដឹង?!»

«យី! ឪ​វា​នេះធំ​ប៉ុណ្ណា​ប៉ុណ្ណី​ហើយ កោស​ខ្យល់​នៅ​ស្រែក​យំ​ដូច​កូន​ក្មេង​ទៀត...ឈប់​កោស​ឈប់​អី​ឲ្យ​ទៀត​ហើយ!!»