ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

កន្សែង

[កន់-សែង] konseaeng នាម

ខ្មែរ

អវយវៈដែលជាក្រពះមានសណ្ឋានច្រាញៗរបស់សត្វស៊ីស្មៅ មានគោក្របីជាដើម :

ឧទាហរណ៍

ពោះកន្សែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ