ស្លឹករឹត

← Dictionary

កាតៅ

[កា-តៅ] katau នាម

ខ្មែរ

ប្រដាប់ត្បាញដោយលួសស្ពាន់ល្អិត មានកណ្ដាប់ជុំវិញខ្ពស់ឡើង មានសណ្ឋានជាតៅសម្រាប់រែងវត្ថុជាផង់ មានម្សៅជាដើម។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under