ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

កូនជឹង

[កូន-ជឹង] kounchoeng នាម

ខ្មែរ

មនុស្សស្ថិតក្រោមបញ្ជាគេ, អ្នកដែលបម្រើផលប្រយោជន៍របស់គេ :

ឧទាហរណ៍

វាជាកូនជឹងគេទេ។

អក្សរឡាតាំងខាងលើ បង្កើតដោយក្បួន មិនទាន់មានអ្នកពិនិត្យទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ