ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

កៅអី

[កៅ-អី] kauaei នាម

ខ្មែរ

តាំងសម្រាប់អង្គុយ, សម្រាប់ដេក, គ្រឿងសង្ហារិមមួយប្រភេទមានជើងបួន មានឬគ្មានបង្អែកសម្រាប់អង្គុយ :

ឧទាហរណ៍

កៅអីអង្គុយ, កៅអីដេក។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ