ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

កំបោរ

[កំ-បោ] kambaor នាម

ខ្មែរ

វត្ថុមានសាច់ផុសផង់ មានពណ៌ស កើតអំពីថ្ម១យ៉ាងដែលដុតសុសឬអំពីសំបកលៀស, គ្រំជាដើម, ដែលគេដុតឱ្យសុស :

ឧទាហរណ៍

កំបោរថ្ម, កំបោរលៀស។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ