ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ក្ងួរ

[ក្ងួ] knguor គុណនាម

ខ្មែរ

ដែលមានសំឡេងវល់ និយាយមិនសូវច្បាស់ដោយខ្យល់ចេញពីច្រមុះច្រើន ព្រោះខូចមណ្ឌលច្រមុះឬធ្លុះគល់ក្រអូម, ដាច់កន្លើត :

ឧទាហរណ៍

មនុស្សក្ងួរ, សំឡេងក្ងួរ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ