ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ក្ងែង

[ក្ងែង] kngaeng គុណនាម

ខ្មែរ

ដែលមានសន្លាក់កែងដៃជាប់គ្នាលាមិនត្រង់ដោយមានរបួសឬរោគបៀតបៀន :

ឧទាហរណ៍

ដៃក្ងែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ