ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ក្បាលជង្គង់

[ក្បាល-ជង់-គង់] kbalchngokngo នាម

ខ្មែរ

ប៉ែកកណ្ដាលនៃជើងនៅត្រង់សន្លាក់ដែលភ្ជាប់ឆ្អឹងភ្លៅទៅឆ្អឹងកំភួនជើង អាចឱ្យកំភួនជើងបត់ទៅក្រោយបាន :

ឧទាហរណ៍

ចុករោយក្បាលជង្គង់។

អក្សរឡាតាំងខាងលើ បង្កើតដោយក្បួន មិនទាន់មានអ្នកពិនិត្យទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ