ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ក្រើន

[ក្រើន] kraeun ២) កិរិយាសព្ទ

ខ្មែរ

ប្រកាសកណ្ដាលជំនុំសង្ឃរកភិក្ខុដែលមានចីវរទុព្វលភាព ហើយអាចចេះចាំនូវអានិសង្ឃ ៥, មាតិកា ៨, បលិពោធ ២និងកឋិនត្ថារកិច្ច ហើយអាចញ៉ាំងសង្ឃឱ្យត្រេកអរបាន, ដើម្បីឱ្យគ្រងកឋិន ក៏ហៅ ក្រើន ដែរ :

ឧទាហរណ៍

ក្រើនកឋិន។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ