ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ក្អែល

[ក្អែល] kaael នាម

ខ្មែរ

ធូលី, មន្ទិលដែលជាប់នឹងស្បែក ឬនឹងវត្ថុស្អាត :

ឧទាហរណ៍

ក្អែលខ្លួន, ក្អែលដៃ, ក្អែលសំពត់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ