← វចនានុក្រម ខឿន [ខឿន] khoean នាម ខ្មែរ ថ្នាក់, ជាន់រងគេហដ្ឋានឬដីដែលលើកហើយមានឈើច្រុះឬរៀបឥដ្ឋ, ថ្មរាំងពីខាងជុំវិញ ដើម្បីមិនឱ្យលិចទឹក : ឧទាហរណ៍ ខឿនវិហារ, ខឿនពោធិព្រឹក្ស។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ខ ខ ខ ខ ខ ខ ខក ខក ខក ខក ខកខាន ខកខាន ខក់