ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ខ្នង

[ខ្នង] knorng ៣) នាម

ខ្មែរ

(ព.ប្រ.) ជនដែលជាទីបង្អែក :

ឧទាហរណ៍

គាត់មានខ្នងក្រាស់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ