ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ខ្នាច់

[ខ្នាច់] khnach នាម

ខ្មែរ

កំណាច់ឈើ ឬ ឫស្សី ផ្ដៅ ដែលកាច់មិនឱ្យដាច់ពីគ្នា ទុកចំណាំចំនួនដែលរាប់ :

ឧទាហរណ៍

មួយខ្នាច់, ពីរខ្នាច់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ