ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ខ្វាច់

[ខ្វាច់] khvach ឧទានសព្ទ

ខ្មែរ

សូរឮដោយស្ដោះទឹកមាត់, ដោយខ្ទាតទឹក, ខ្ទាតភក់ដែលធ្លាក់ចុះ ឬ ខ្ទាតចេញពីរន្ធ, ពីប្រហោង :

ឧទាហរណ៍

ស្ដោះទឹកមាត់ខ្វាច់, ខ្ទាតភក់ខ្វាច់, ខ្ទាតទឹកខ្វាច់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ