ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

គង

[គង] kong នាម

ខ្មែរ

គ្រឿងភ្លេង ឬ គ្រឿងសម្រាប់វាយឱ្យសញ្ញាគ្នា ធ្វើដោយលោហជាតិ មានសណ្ឋានមូល មានដោះផតខាងក្នុង :

ឧទាហរណ៍

គងតូច, គងធំ, វាយគងប្រជុំគ្នាស្ដាប់ធម៌។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ