ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

គុន

[គុន] kun នាម

ខ្មែរ

ឈ្មោះសិល្បខាងគ្រឿងអាវុធ សម្រាប់ចូលប្រឡូកលោតហក់តយុទ្ធផ្ទាល់ខ្លួន, ជាចំណេះវិសេសម្យ៉ាងរបស់អ្នកចម្បាំង ពីក្នុងសម័យបុព្វបុរសរាល់ប្រទេស :

ឧទាហរណ៍

គុនដំបង, គុនដាវវែង, គុនដាវខ្លី, គុនខែល, គុនកាំបិតគ្រលុក ...។

អក្សរឡាតាំងខាងលើ បង្កើតដោយក្បួន មិនទាន់មានអ្នកពិនិត្យទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ