ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

គែ

[គែ] keae ២) នាម

ខ្មែរ

អវយវៈរបស់មនុស្សប្រុស ដែលនៅផ្ទាប់គល់ចង្កា មានសណ្ឋានដូចជាពកទុលស្បែកចេញមក ប្រមាណប៉ុនផ្លែស្លា ទាបខ្លះ ខ្ពស់ខ្លះ :

ឧទាហរណ៍

គែ កមនុស្ស។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ