ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ឃ្មោះ

[ឃ្មោះ] khmuoh នាម

ខ្មែរ

គ្រឿងវាយដំប្រគំធ្វើដោយសំរឹទ្ធិ, ដោយស្ពាន់ មានសណ្ឋានដូចគងធំ តែគ្មានដោះ :

ឧទាហរណ៍

គេវាយឃ្មោះឱ្យកូនប្រុសកូនស្រីចេញមក (អាពាហ៍ពិពាហ៍)។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ