ចន្លោង
ខ្មែរ
ទីកំណត់ចំណាំ, របស់ដែលគេឆ្លោងជាការចំណាំ ឬសម្គាល់ទុក, គ្រឿងសម្គាល់ដែលគេដាក់តាំងសម្រាប់តម្រង់បាញ់ ឬគ្រឿងសម្គាល់សម្រាប់បាញ់, សព្វថ្ងៃហៅផ្ទាំងស៊ីប។ រូបសំណាកតំណាងមនុស្សដែលគេធ្វើដោយធាងដូង ឬស្មៅ ឬក៏ចំបើងមានពាក់អាវស្លៀកខោចាស់ៗ ឱ្យមានរាងដូចទីងមោង ហើយយកទៅដោតឆ្លោងក្នុងស្រែ ឬចម្ការ សម្រាប់បង្អើល ឬបន្លាចសត្វចង្រៃដែលស៊ីដំណាំ ឬស្រូវ :
Example
យកចន្លោងចម្ការទៅឆ្លោងស្រែ ដើម្បីបន្លាចចាបកុំឱ្យវាស៊ីស្រូវស្រាលទើបនឹងទុំថ្មីៗ។