ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ចុង

[ចុង-មាត់-ចុង-ក] jung នាម

ខ្មែរ

(សំនួន.) ដែលនិយាយទាំងទើសទាល់ ចេញមិនអស់ពាក្យអស់សេចក្ដី :

ឧទាហរណ៍

គេនិយាយរកគ្នាទាំងចុងមាត់ចុងក។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ