ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ចែងវ៉ែង

[ចែង-វ៉ែង] chaengveaeng គុ.កិ., គុ.

ខ្មែរ

ខ្វែងហួស, ជ្រួសខ្វាត់ខ្វែង; ដែលខ្វាត់ខ្វែង :

ឧទាហរណ៍

ដើរចែងវ៉ែង; ផ្លូវចែងវ៉ែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ