ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ច្រុង

[ច្រុង] chrong ២) កិរិយាសព្ទ

ខ្មែរ

(ព.ប្រ.) កែមិនឡើង; អស់ប្រដៅកើត :

ឧទាហរណ៍

វាសេពគប់នឹងបាបមិត្រស៊ប់ពេញទីជាមនុស្សប្រឡែប្រកោទៅហើយ ច្រុងមិនឡើងទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ