ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ឆ្កួតជ្រូក

[ឆ្កួត-ជ្រូក] chhkuotchruk ន., គុ.

ខ្មែរ

ឈ្មោះរោគមួយប្រភេទ បណ្ដាលកើតអំពីខ្យល់កាចក្នុងសន្តាន ឆក់ឱ្យដួល ឱ្យប្រកាច់ បែកពពុះមាត់ (រោគនេះមិនមែនមានជាប់ជាប្រក្រតីទេ យូរៗទើបធ្វើទុក្ខម្ដងៗ) :

ឧទាហរណ៍

រោគឆ្កួតជ្រូក, មនុស្សឆ្កួតជ្រូក។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ