ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ឆ្អឹងខ្នង

[ឆ្អឹង-ខ្នង] chhaoengkhanng ២) នាម

ខ្មែរ

(សំនួន.) អ្វីៗដែលសំខាន់បំផុត ដែលជាជន្ទល់ ដែលជាបង្គោលឬជាបង្អែកដ៏រឹងមាំសម្រាប់អ្នកណាម្នាក់ គ្រួសារ។ល។ :

ឧទាហរណ៍

ស្ត្រីគឺជាឆ្អឹងខ្នងក្នុងការអភិវឌ្ឍសេដ្ឋកិច្ចសង្គម។

អក្សរឡាតាំងខាងលើ បង្កើតដោយក្បួន មិនទាន់មានអ្នកពិនិត្យទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ