← វចនានុក្រម ជន់ [ជន់] chon ២) កិរិយាសព្ទ ខ្មែរ (ព.ប្រ.) បរិបូរ, ពោរពាស; ច្រើននិយាយតែអំពីភោជនាហារឬលាភសក្ការៈ ដែលមានបរិបូរណាស់ បរិភោគឬចែករលែកមិនខ្ចាត់ មិនចេះរលស់។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ជ ជ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់មាត់