ជីបអូចៗ
ខ្មែរ
(ព.សា.) ពាក្យសម្រាប់និយាយសំដៅដល់ចលនានៃមាត់ជាដើមដែលបើកបិទបន្តិចៗចុះឡើងៗញយដង។ បើនៅក្នុងពេលសូត្រធម៌ ស្ដោះផ្លុំ បន់ស្រន់ រអ៊ូរទាំជាដើម គឺមានបន្លឺនូវសំឡេងតិចៗមិនឱ្យអ្នកផ្សេងឮ :
ឧទាហរណ៍
គាត់អុជធូបបន់ធ្វើមាត់ជីបអូចៗ។
គាត់អុជធូបបន់ធ្វើមាត់ជីបអូចៗ។