← វចនានុក្រម ជុច [ជុច] chuch នាម ខ្មែរ ប្រដាប់នេសាទត្រីមួយប្រភេទ ត្បាញប្រទាក់ជាក្រឡាដោយបន្ទោះផ្ដៅជាដើម មានសណ្ឋានទ្រវែង ត្បាញភ្ជិតបាត ទុកមាត់ឱ្យនៅច្រហ សម្រាប់ដាក់ត្រីធំឱ្យស្ទុះចូលជាប់ថយក្រោយពុំរួច : ឧទាហរណ៍ ដាក់ជុច, ត្រីរ៉ស់ជាប់ជុច។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ជ ជ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់មាត់