← វចនានុក្រម ជើងទើន [ជើង-ទើន] chaungtaun នាម ខ្មែរ ជើងគំនរដី ឬពំនូកដីខ្ពស់ដែលគេច្រុះដោយឈើខ្លឹមឬក្រាក់ជាជើងខឿនបន្ទាយឬប្រាសាទឬវិហារជាដើម : ឧទាហរណ៍ ជើងទើនប្រាសាទ។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ជ ជ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់មាត់