ស្លឹករឹត

← Dictionary

ជែង

[ជែង] cheaeng នាម

ខ្មែរ

កងធ្វើដោយដែកជាដើមចងនឹងព្រ័ត្រឬខ្សែ សម្រាប់វាយត្រគាកដំរីឱ្យបោល, ហៅថា វាយជែង។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under