← វចនានុក្រម ជោតក [ជោ-តៈ-កៈ] ឬ [ជោ-ដក់] choutok នាម ខ្មែរ អ្នករុងរឿង, អ្នកបំភ្លឺ; អ្នកទាយហេតុអាក្រក់ល្អតាមដំណើរផ្កាយ, តាមដំណើរពន្លឺផ្សេងៗឯអាកាសមានជើងព្នាយ, កេតុធ្លាក់, ជាដើម (ហោរ)។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ជ ជ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់ ជក់មាត់