ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ជះ

[ជះ] cheah កិរិយាសព្ទ

ខ្មែរ

បាចចោលដោយប្រដាប់មានភាជន៍, ផ្តិលជាដើម :

ឧទាហរណ៍

ដើរក្បែរផ្ទះ គេជះទឹកមក ត្រូវខ្លួនជោក។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ