ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ឈ្លោះ

[ឈ្លោះ-ប្រ-កែក] chlus កិរិយាសព្ទ

ខ្មែរ

ជជែកគ្នាយកឈ្នះយកចាញ់ដោយកំហឹង :

ឧទាហរណ៍

បុរសពីរនាក់ឈ្លោះប្រកែកគ្នាបែកផ្សែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ