ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ដាច់ដាប

[ដាច់-ដាប] dachdab គុណនាម

ខ្មែរ

(សំនួន.) ដែលឃ្លានឬចង់បានខ្លាំងហួសប្រមាណ :

ឧទាហរណ៍

មនុស្សដាច់ដាប, ជនដាច់ដាប។

អក្សរឡាតាំងខាងលើ បង្កើតដោយក្បួន មិនទាន់មានអ្នកពិនិត្យទេ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ