ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ឌឺដង

[ឌឺ-ដង] dueudong កិ., គុ.

ខ្មែរ

ដែលចចេស ពិបាកស្ដីថា; ដែលរិល, មិនមុត (កាំបិត) ; និយាយដៀមដាម, និយាយបញ្ចៀសវាសវាងឱ្យដឹងខ្លួន, ឱ្យខឹង, ឱ្យឈឺចិត្ត :

ឧទាហរណ៍

វាចេះតែឌឺដងឱ្យខ្ញុំ, ស្ទើរតែនឹងទប់មិនឈ្នះ, ព្រឹកឌឺដងល្ងាចឌឺដង, ប្រហែលជានឹងទប់ពុំបានទេដឹង?។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ