← វចនានុក្រម ត្រឡែងកែង [ត្រ-ឡែង-កែង] tralaengkaeng ន., គុ. ខ្មែរ ដែលមានមុខ៤; ដែលមានផ្នែកបែកជា៤(ឈ្មោះប្រាសាទ, វិហារ, ផ្លូវ) : ឧទាហរណ៍ ប្រាសាទត្រឡែងកែង គឺប្រាសាទមានមុខ ៤, ផ្លូវត្រឡែងកែង គឺផ្លូវបែកជា ៤។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ត ត ត ត ត ត ត ត ត ត ត តក់ តក់