ត្រុកៗ
ខ្មែរ
(ព.ទ.បុ.) សេចក្ដីថា អ្នកមានចំណេះវិជ្ជាឬសម្ដីថ្វីមាត់ស្ទាត់ពូកែ ប៉ុន្តែធ្វើឫកពាកិរិយាមឹះៗ ញើបៗ ហាក់ដូចជាគ្មានចេះគ្មានដឹងអ្វី ដោយហេតុនេះ អ្នកផងក៏មើលងាយ, លុះកាលណាអ្នកនោះសម្ដែងចំណេះវិជ្ជាឬបញ្ចេញសម្ដីថ្វីមាត់ មានរបៀបបែបបទប្រាកដច្បាស់, ទើបអ្នកផងស្ងើចសរសើរកោតក្រែងរអែងចិត្ត លែងហ៊ានមើលងាយតទៅទៀត។