ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ទទឹងទិស

[ទ-ទឹង-ទឹស] totuengtis b គុ.កិ., គុ.

ខ្មែរ

(ព.ប្រ.) ដែលទទឹងទទែងផ្ទុយពីការណ៍ពិត :

ឧទាហរណ៍

វានិយាយទទឹងទិស; សម្ដីទទឹងទិស (ព.ទ្រ.)។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ