ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ទទើសទទែង

[ទ-ទើស-ទ-ទែង] totaustoteaeng គុណកិរិយា

ខ្មែរ

ដែលនាំឱ្យទើសនាយទើសអាយ, ដែលច្រងេងច្រងាងនាំឱ្យទើសទែង :

ឧទាហរណ៍

ចូរកាប់មែកស្វាយ១មែក ដែលទោរមករកថ្នល់នេះចោលចេញទៅ កុំទុកនាំឱ្យទទើសទទែង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ