← វចនានុក្រម ទន្តជ [ទ័ន-តៈ-ជៈ] tontoch គុ., ន. ខ្មែរ ដែលកើតអំពីធ្មេញ ឬដែលកើតត្រង់ធ្មេញ; ព្យញ្ជនៈមានទីកើតសំឡេងចេញត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ, បានខាងព្យញ្ជនៈ ៧តួគឺ ត ថ ទ ធ ន ល ស។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ទ ទ ទ ទ ទក ទកាស័យ ទកាស័យ ទក់ ទក់ ទក់ ទក់ ទក់ ទក្ខិណទិស