ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ទឹង

[ទឹង] tueng ឧទានសព្ទ

ខ្មែរ

សូរឮដោយធ្លាក់ឬដោយសំពងអ្វីៗ ឮណែនធ្ងន់។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ