ទុក្កដ
ខ្មែរ
អំពើអាក្រក់, បាប។ ឈ្មោះអាបត្តិពួកមួយ (ក្នុងអាបត្តិ ៧កង) ជាទោសសម្រាប់ភិក្ខុ ឬភិក្ខុនីក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា :
ឧទាហរណ៍
ភិក្ខុទុកសក់ មិនកោរឱ្យយូរជាង២ខែ ឬទុកឱ្យដុះវែងជាង ២ ធ្នាប់ (ទទឹងម្រាមដៃ) ត្រូវអាបត្តិទុក្កដ ឬត្រូវទុក្កដាបត្តិ (រាប់តាមសរសៃសក់)។