← វចនានុក្រម ទូញ [ទូញ] tunh គុ., គុ.កិ. ខ្មែរ ដែលពេញទាល់តែទុល ដោយច្រកញាត់, ចុកញាត់នូវវត្ថុទន់ : ឧទាហរណ៍ ច្រកសាច់គទូញបាវ, ពមបាយទូញមាត់។ · ប្រភព: Chuon Nath Dictionary ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ ទ ទ ទ ទ ទក ទកាស័យ ទកាស័យ ទក់ ទក់ ទក់ ទក់ ទក់ ទក្ខិណទិស