ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ទ្រនុង

[ទ្រ-នុង] tronung នាម

ខ្មែរ

ឆ្អឹងខ្នងសត្វ ឬឆ្អឹងអ្វីទាំងឡាយដែលមានសណ្ឋានឡើងខ្ពស់ទទុង :

ឧទាហរណ៍

ទ្រនុងខ្នងត្រីក្រាញ់, ទ្រនុងស្លឹកត្នោត។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ