ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ទ្រហឹង

[ទ្រ-ហ៊‍ឹង] trohoeng គុ.កិ., គុ.

ខ្មែរ

ដែលមានសូរឮអឺងកងនាំឱ្យហ៊‍ឹងត្រចៀក :

ឧទាហរណ៍

ស្រែកយំទ្រហឹង; សូរទ្រហឹងអឺងកង។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ