ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ទ្រឹង

[ទ្រឹង] trueng កិ., គុ.កិ.

ខ្មែរ

ឈប់ស្ងៀម, ដំអក់, ក្រាញដោយរឹងត្អឹង :

ឧទាហរណ៍

ទ្រឹងមួយស្របក់; ឈរទ្រឹងដល់ណាទៀតម្ដេចក៏មិនទៅ?។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ