ស្លឹករឹត

← វចនានុក្រម

ទ្រុះ

[ទ្រុះ] truh b គុ., ន.

ខ្មែរ

អ្នកបៀតបៀន; ដែលរករឿងបៀតបៀន :

ឧទាហរណ៍

មនុស្សទ្រុះមិត្រ។

· ប្រភព: Chuon Nath Dictionary

ពាក្យផ្សេងក្នុងអក្សរ