ទ្វេហារ
ខ្មែរ
អ្នកដែលនាំ, ដែលបញ្ជូនរបស់អ្វីៗទៅទាំងពីរនាក់ជាមួយគ្នា; អ្នកសែងអ្វីៗ។ សព្ទនេះ អ្នកប្រាជ្ញតែងកាព្យយកមកប្រើមានន័យថា ពីរនាក់, ទាំងពីរប្រាណ (ប្រើតែខាងកាព្យ) :
ឧទាហរណ៍
ព្រះរាជកុមារ ទាំងទ្វេហារល្អពិសី គួរឱ្យមានមេត្រី ក្ដីស្រឡាញ់ស្មើបុត្រា។