ធរណិន្ទ
ខ្មែរ
អ្នកដែលជាធំលើផែនដី (ក្សត្រទ្រង់រាជ្យ)។ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកាព្យ) :
ឧទាហរណ៍
ព្រះបាទធរណិន្ទ មានហឫទ័យជិន- ណាយក្នុងកិច្ចការ ទ្រង់ត្រាស់ឱ្យហៅ ព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធាចារ្យ និងរាជបរិវារ មកគាល់ព្រះអង្គ។
ព្រះបាទធរណិន្ទ មានហឫទ័យជិន- ណាយក្នុងកិច្ចការ ទ្រង់ត្រាស់ឱ្យហៅ ព្រាហ្មណ៍ព្រឹទ្ធាចារ្យ និងរាជបរិវារ មកគាល់ព្រះអង្គ។