ស្លឹករឹត

← Dictionary

បច្ច័យ

[ប៉័ច-ចៃ] bochchai នាម

ខ្មែរ

(ព.វ.) អក្សរដែលចុះផ្សំខាងចុងធាតុ (កិរិយាសព្ទ) នៃភាសាបាលីឬសំស្ក្រឹត, ដូចជា នាយក, មកពី នី "នាំ, ដឹកនាំ" និង ណ្វុ-បច្ច័យ ផ្លាស់ជា អក៑ ផ្សំជា នាយក ន. "អ្នកនាំ, អ្នកដឹកនាំ"; ស្ត្រីជា នាយិកា ដោយបញ្ចូល ឥ (អាគម) និង អា-បច្ច័យ មកផ្សំផង (សម្រាប់ឥត្ថីលិង្គ)។

· Source: Chuon Nath Dictionary

Other words under